FANDOM


BlackopsNewTopright BODtr BO2topright Feature
Wulgarne tresci Uwaga! Ten artykuł zawiera treści uważane powszechnie za wulgarne.
Czytasz go na własne ryzyko.
„Nie możesz mnie zabić!”
— Słynny cytat Woodsa.

Sierżant Frank Woods – jeden z głównych bohaterów Call of Duty: Black OpsCall of Duty: Black Ops: Declassified i Call of Duty: Black Ops II. Należał do SOG, Black Ops, CIA i USMC. Współpracował z Masonem i Bowmanem podczas wojny w Wietnamie.

BiografiaEdytuj

Wczesne życieEdytuj

Frank Woods urodził się w roku 1930 w Filadelfii. Służył w USMC w czasie wojny koreańskiej. Z czasem został zwerbowany przez CIA.

Operation 40Edytuj

„Jakiś ruch w środku. Na stanowisko. Dobra... jesteś gotów, aby przejść do historii”
— Woods do Masona, przed drzwiami do sypialni Castro

Woods jest widziany po raz pierwszy w kubańskim barze z Masonem i Bowmanem, gdzie razem z Carlosem obmyślają plan zabicia Fidela Castro. Nagle przyjeżdża policja, z którą żołnierze są zmuszeni walczyć. W końcu żołnierze uciekają samochodem. Nieco później, Woods, Mason i Bowman przeprowadzają atak na miejsce, w którym obecnie przebywa Castro. Z czasem żołnierze się rozdzielają. Bowman wchodzi po drabinie i na dachach kontynuuje poszukiwania Castro. W końcu Mason i Woods wywalczyli sobie drogę do sypialni Castro, gdzie tam go zabijają wraz z prostytutką. Po przegrupowanie się z Bowmanem, żołnierze z pomocą ludzi Carlosa, dostają się do C-130, którym mają zamiar odlecieć. Okazuje się jednak, że wrogowie zagrodzili pas startowy, przez co żołnierze nie mogą odlecieć. Mason postanawia wyjść z samolotu, po czym za pomocą działka przeciwlotniczego niszczy blokadę, dzięki czemu Woods, Carlos i Bowman mogą odlecieć. Mason zostaje przechwycony przez Dragowicza i Krawczenkę. Widzi również przed sobą prawdziwego Fidela Castro, od którego dowiaduje się, że tak naprawdę zabili jego sobowtóra. Mason dostaje się do więzienia we Workucie, z którego po dwóch latach udaje mu się wydostać.

Dekret prezydentaEdytuj

„Nie, nie, nie, coś jest nie tak. Za dużo się tu dzieje.”
— Woods

Woods razem z Masonem, Brooksem i Bowmanem w strojach radzieckich żołnierzy skradają się do radzieckiego kosmodromu Bajkonur w celu przerwania Sowieckiego Programu Kosmicznego oraz uratowania złapanego Weavera. Żołnierze zostają zdemaskowani. Po uporaniu się w wrogiem, Mason i Woods za pomocą tyrolki dostają się do miejsca, w którym przetrzymywany jest Weaver. Po uwolnieniu Weavera, oddział zmierza do bunkra sterowniczego, z próbą powstrzymania wystrzelenia pocisku. Niestety żołnierze dostają się tam za późno, a pocisk zostaje wystrzelony. Mason za pomocą naprowadzanej rakiety Walkiria niszczy pocisk. Następnie oddział próbuje dostać się do Dragowicza i Krawczenki z zamiarem zlikwidowania ich. Krawczence udaje się uciec, podobnie jak Dragowiczowi, którego limuzyna została rozstrzelana. Jego tam jednak wtedy nie było.

Służba w MACV-SOGEdytuj

„Kurwa!”
— Woods podczas gry w rosyjską ruletkę

Woods powraca jako dowódca SOG w Khe Sanh gdzie razem z Masonem i Hudsonem uczestniczy w ataku na bazę NVA.

W misji "Zdrajca", Woods prowadzi drużynę do Hue City, w celu zabrania stamtąd sowieckiego zdrajcy razem z aktami dotyczącymi planu Dragowicza. Po zdobyciu akt, żołnierze muszą wywalczyć sobie drogę do SL, gdyż miasto jest atakowane przez wojska NVA.

Woods razem ze swoim oddziałem wyruszają do Laosu, w celu zbadania sowieckiej działalności w terenie, w tym Projekt Nova. W misji "Miejsce katastrofy" odnajdują rozbity samolot z Novą 6, lecz po krótkiej walce – w wyniku której wrak samolotu runie na ziemię – żołnierze zostają przechwyceni przez Dragowicza i Krawczenkę.

W misji "Zemsta", Woods i Mason wykorzystując okazję w trakcie gry w rosyjską ruletkę, zdołają uciec, wcześniej zabijając rosyjskiego żołnierza, który był odpowiedzialny za śmierć Bowmana. Następnie przejmują kontrolę na Hindem, którym dostają się do kryjówki Krawczenki. Po walce z wietnamskimi żołnierzami, Woods i Mason dostają się do biura Krawczenki. Ten powala na ziemię Woodsa i brutalnie bije Masona. Woods zakrada się i atakuje Krawczenkę od tyłu, wbijając mu nóż. Ten pociąga za sznur, który odbezpieczył granaty po czym Woods wyskakuje z nieprzyjacielem przez okno, gdzie następuje wybuch. Po tym wydarzeniu, Woods i Krawczenko zostają uznani za martwych.

NastępstwaEdytuj

„Krawczenko. Kiedy załatwiłem tego sukinsyna, ocaliłem wszystkim tyłki. On wstaje pierwszy, BUM! Witaj w więzieniu Hilton w Hanoi. Sześć miesięcy później przenieśli mnie do Da Nang. W porównaniu z tym pierdzielonym miejscem Hilton wyglądał nieźle. Z mojej grupy zginęło 17stu. W '72 zostałem tylko ja. Nie miałem zamiaru zginąć w tym pieprzonym bagnie!”
— Woods o swojej konfrontacji z Krawczenką

W rzeczywistości Woods i Krawczenko przeżyli swoją konfrontację, w której Woods odniósł jedynie niewielkie rany. Krawczenko mimo zadanej rany kłutej, był w stanie dojść do siebie szybciej niż Woods, po czym wysłał go do Hanoi Hilton. Sześć miesięcy później, Woods trafił do kolejnego obozu jenieckiego w Da Nang. W 1972 r. był ostatnim z 17 więźniów. Nie chcąc umrzeć w niewoli, Woods zdołał uciec z więzienia.

Powrót do CIAEdytuj

„Dzięki twojemu staruszkowi. Wszystko dla mnie zaryzykował... dla honoru i przyjaźni.”
— Woods do Davida

Woods wraca do CIA w 1975 r. W tym samym roku, bierze udział w wielu operacjach w Wietnamie. Dwa lata później, Woods zostaje wysłany przez Hudsona do góry Jamantau, w celu pojmania Schlüssela, który ma zamiar ożywić Projekt Nova. Później, w tym samym roku infiltruje sowiecką bazę i niszczy ich pociski międzykontynentalne. Jeden z pomocników Woodsa, zostaje pojmany przez Rosjan, którzy męczą go torturami na śmierć. Jest to ich odpowiedź na działania Woodsa.

AngolaEdytuj

W lipcu 1986 roku, Woods działa w Angoli, wspierając Jonasa Savimbiego i jego żołnierzy. Woods zostaje schwytany przez Menendeza. Menendez torturuje Woodsa, zabijając na jego oczach jego ludzi, gdyż chce się dowiedzieć, co CIA wie o Menendezie. Woods zostaje zamknięty w kontenerze razem z jego martwymi towarzyszami, by zmarł tam z głodu i odwodnienia. Jason Hudson i Alex Mason ratują Woodsa, który od tej pory pragnie zemsty na Menendezie.

Stare ranyEdytuj

We wrześniu 1986 roku, Woods i Mason spotykają się z Tianem Zhao – przyszłym generałem chińskim – w celu powstrzymania sowieckiej inwazji na Afganistan. Udaje im się odeprzeć atak, po czym chwytają Krawczenkę, w celu przesłuchania go. Zraz potem zabijają go. Żołnierze zostają zdradzeni przez Afgańczyków, którzy biją ich do nieprzytomności i zostawiają na pustyni. Oddział zostaje uratowany przez nieznanych ludzi.

Czas i losEdytuj

Mason, Woods i Hudson dowodzą inwazją na miejsce zamieszkania Menendeza we Wasa King w Nikaragui. W połowie misji, Woods staje się coraz bardziej nerwowy i skupiony jest tylko na tym, żeby zabić Menendeza. Gdy tylko widzą Mendendeza, Woods otwiera w jego stronę ogień, lecz Mason próbuje go powstrzymać. Ostatecznie, Woods rzuca odbezpieczony granat, który odbija się od ściany i wpada do pokoju Józefiny. Woods dowiaduje się o śmierci dziewczyny i bardzo żałuje swojego czynu.

Cierp ze mnąEdytuj

Woods razem z Masonem ruszają do Panamy w celu przechwycenia Noriegi. Po pojmaniu wroga, Noriega zostaje odeskortowany do bezpiecznego miejsca a następnie kazano mu, żeby jego ludzie przyprowadzili związanego Menendeza, którego żołnierze mają zabić. Woods dostaje się na dach, skąd zobaczył tzw. cel Nexus. Nie widzi jego twarzy, ponieważ cel ma nałożony na nią worek. Będąc jednak przekonanym, że jest to Menendez, oddaje strzał. Noriega i Woods schodzą z dachu i kierują się w kierunku trupa. Woods zaczynał nabierać podejrzeń, gdy widzi uśmiech na twarzy Noriegii. Zaniepokojony podbiega szybko do zastrzelonego celu, który w rzeczywistości okazuje się Masonem. Wściekły Woods chce zabić Noriegę, lecz nie udaje mu się to, gdyż Menendez strzela Woodsowi w obydwa kolana strzelbą SPAS-12, a następnie ogłusza go. Woods budzi się, gdzie widzi przywiązanego do krzesła Hudsona, martwego Alexa Masona i nieprzytomnego Davida. Menendez zabija Hudsona, który poświęca się, by Woods i David przeżyli. Po tych wydarzeniach, Woods bierze na siebie obowiązek wychowania Davida, gdyż młodemu Masonowi nie został już nikt z rodziny.

Przejście na emeryturęEdytuj

95-letni Woods mieszka w domu dla emerytowanych agentów CIA. 19 kwietnia, zostaje odwiedzony przez oddział Joint Special Operations Command wraz z Davidem Masonem, nad którym opiekę sprawował Woods, kiedy David był jeszcze dzieckiem. Frank mówi Davidowi i Harperowi o rosnącej władzy Menendeza, od kiedy Woods został ocalony przez Alexa Masona. Frank zostaje później znowu odwiedzony przez Davida, który pyta się go, co się stało w nocy w Panamie, gdzie zginął jego ojciec. Woods determinuje Davida, żeby zabił Menendeza.

ZakończenieEdytuj

Losy Woodsa po misji "Dzień sądu" są różne w zależności od poczynań gracza w poprzednich misjach.

Alex Mason zabityEdytuj

Kiedy plan Menendeza legł w gruzach, Woods i Sekcja odwiedzają grób Masona. Sekcja decyduje zwolnić się ze służby.

Alex Mason rannyEdytuj

Alex odwiedza Woodsa w jego rezydencji. Mason mówi Davidowi, że tego dnia kiedy się rozstali, był dumny z Davida, który zdołał się podnieść po upadku z drzewa.

Menendez żywy, Karma zabitaEdytuj

Menendez wydostaje się z więzienia, po czym dostaje się do rezydencji Woodsa, gdzie podrzyna mu gardło. Następnie zanosi ciało Woodsa na łóżko.

Cytaty Edytuj

Osobny artykuł: Frank Woods/Cytaty

CiekawostkiEdytuj

  • Zanim wydano drugą część serii, z materiałów wywiadowczych, które zbieramy podczas gry, można było się dowiedzieć, że Woods nie został zabity, ale dostał się do więzienia Hanoi Hilton w Wietnamie.
  • We wczesnej fazie produkcji Call of Duty: Black Ops nazywał się "Frank Barnes".
  • W misji "Operation 40" Woods nie ma tatuaży.
  • W Call of Duty: Black Ops II ma 97 lat więc jest najstarszym bohaterem serii Call of Duty.
  • Na mapach Nuketown, Nuketown 2025 i Nuketown Zombies przy jednym z domów na skrzynce pocztowej jest napisane "Woods", a przy domu naprzeciwko jest na skrzynce pocztowej napisane "Mason". Poza tym manekiny są podobne do postaci Alexa Masona.
  • Jest trzecią, po Price i Menendezie postacią grywalną, która widzi swoje odbicie, drugą która widzi je w lustrze, i jedyną która widzi je w dwóch miejscach (poza opcjonalnie Mendenezem).
  • W Call of Duty: Black Ops II w napisach końcowych razem z Raulem Menedezem i zespołem Avenged Sevenfold gra utwór Carry On.
  • Na ręce ma wytatuowany napis 115, to może nawiązywać do pierwiastka 115.
  • Ma 96 lat, mimo, że palił i tatuował ciało.
  • Frank Woods przypomina sierżanta Eliasa z filmu Pluton z 1986 roku. Mają taką samą rangę i zieloną opaskę na czole. W Call of Duty: Black Ops w misji pod Khe San mają tą samą kamizelkę i tą samą broń.
  • Według informacji znalezionych w trakcie misji "GOS" wynika, że Woods miał brązowe oczy. Jednak w grze oraz filmiku zapowiadającym Call of Duty: Black Ops II ma niebieskie oczy.
  • Jest pierwszą postacią w serii serii Call of Duty, która korzysta z wózka inwalidzkiego (przed koncertem jednak wstaje i twierdzi, że używa tego wózka tylko ze względu na swoje lenistwo).
  • Jest też drugim najstarszym bohaterem grywalnym (59 lat) pierwszym jest Raul Menendez.
  • Mimo że był sierżantem wydawał rozkazy Masonowi, który był z kolei kapitanem.
  • Wood to po angielsku "drewno"
  • W 2010 roku podczas Spike Video Game Award Frank Woods wygrał konkurs na najlepszą postać w grach komputerowych.
  • Ze względu na swój wiek, nie mógł już walczyć w Black Ops II, ponieważ miał wtedy 56 lat a w misji w Panamie 59.

GaleriaEdytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.